Sevmeyi Öğrenmek

             Hem manevi yasamın bir hedefi hem de iç huzurun gerektirdigi en onemli sey kosulsuz sevmeyi ogrenmektir. Ne var ki kim olursa olsun bir insanı kosulsuz sevmek zordur. Sevmeye gayret ettigimiz kisi eninde sonunda yanlıs bir sey soyler veya, bir sekilde ondan istedigimiz gibi davranmaz. O zamanda biz sinirlenip, sevgimizi kosullara  baglarız. “Seni sevecegim ama degismen gerekiyor, benim istedigim gibi davranman” gerekiyor gibi.

Bazı insanlar evlerinde besledikleri hayvanları insanlardan daha cok severler. Fakat evdeki hayvanı da kosulsuz sevmek mumkun degildir. Ornegin kopegimiz gecenin bir saatinde bir havlamayla bizi uyandırırsa herhalde onu sevmemiz pek mumkun olmaz.

Oysa bir bitkiyi oldugu gibi sevmek kolaydır. Ornegin bir cicek. Guzeldir ve bize hic bir zararı yoktur. Sanki kosulsuz sevmeyi bize ogretmek icin yaratılmıstır. Bir cicegi severken hic bir zaman sinirlenmez ve telesa kapılmayız. Ciceklerle veya bitkilerle kosulsuz sevmeyi ogrenebiliriz. Bir de bakmısız ki herseyi kosulsuz sevmek alıskanlık haline gelmis. Ne guzel bir alıskanlık degil mi?