Job is Job
Bir çocuğun yaşam mücadelesi
okula ilk adımını attığında karşısına çıkan derslerle başlar.çocuğun
şımartılmış , nazlı, ailesinden ibaret hayatı okula gelince terbiye edilir,
tamamen farklı bir ortama girer, karşısında yeni insanlar, yeni davranışlar,
yeni amaçlar ..
Çevredeki farklılıkları gördükçe her yönden
etkilenme , keşfettikçe özenme, isteme hedefler belirleme kısacası hayal
kurma…O dönemlerin en meşhur sorusu büyüyünce ne olacaksın? erkekler futbolcu,
polis, doktor olmak kızlarsa kızlara sormak lazım sanırım artis şarkıcı vs olmak ister.Ben ne olmak isterdim?
düşündüğüm zaman aklıma öğretmenlerime bilim adamı olmak istediğimi söylediğim
geliyor aynı zamanda bilim adamı nasıl olunur diye de düşünürdüm , bunu neden
derdim ağır çekingen bir halimiz vardı
ondan olsa gerek, aslında hep futbolcu olmak istemiştim ki hala bu konuda hayal
kurmuyor değilim.Bu yazıyı okuyanın aklına gelecektir bunu yazan bir şey olmuş
ki böyle artis artis konuşuyor ne oldum ki ben?
hala kabullenmeye çalıştığım bir meslekle uğraşıyorum yurdumun en uç
köşelerinden birinde garibanlara matematik öğretmeye çalışıyorum.Severek
yaptığımı söylesem yalan olur ama tamamen sevmiyor desem öğrencilerle
geçirdiğim öğretmen arkadaşlarla geçirdiğim güzel zamanlara haksızlık yapmış
olurum. İnsan büyüdükçe hayalleri küçülüyor önemli olan bu süreci en az hayal
kırıklığı ile atlatmak . Başka bir alternatif bulamamak , tembellik , rahatlık
, kazanılan para insanı yaptığı mesleğe kitliyor o noktadan sonra değişim çok
zorlaşıyor.Değiştirmek , değişmek ,değişim için gerekli cesaret bulunmuyor
sanki orda bir köy var uzakta havasında...Değişimi sağlamak için ne yaptığını
bilip coşkuyla hareket etmek olmazsa olmaz.Bu kararlılığa sahip kişiler kendi
çapında başarılı sayılır bundan yoksun herkes başarısızdır.
İnsanın işi hayatıdır. Tüm
vaktini o işe harcayıp onla boğuşmak inkar edeni bile ithal eder. Ortada
kalınmışsa yapılacak şey keyif almaya çalışmak aksi halde dünya olmuş bir
zindan.. Uzun lafın kısası , iş iştir deyip takılmak lazım..
FvG
